24.11.2010, Johan Schot

Promoot de elektrische auto niet als alternatief voor de bestaande auto

Is er een toekomst voor de elektrische auto? Ik krijg regelmatig deze vraag. Daar is helaas niet met een simpel ja of nee op te antwoorden. Wat het vervoermiddel van de toekomst wordt, of misschien beter gezegd, hoe we ons gaan verplaatsen, hangt juist af van het op elkaar inspelen van veel verschillende factoren. De verdere ontwikkeling van de elektrische auto zelf, hoe sterk het netwerk erom heen wordt, de opbouw van een infrastructuur en aanbod van benefits zoals vrij parkeren. Maar ook of producenten en consumenten het geloof ontwikkelen in de noodzaak van verandering is een niet te onderschatten fenomeen. Daarbij gaat het om bredere maatschappelijke trends zoals de olieprijs en technologische ontwikkelingen, ook bij concurrenten zoals de groengas auto, de waterstofauto of de hybride. Of een slimme framing die inspeelt op culturele trends naar duurzaamheid, avontuur, individualisering en gadgets. Ook is belangrijk of er ruimte komt voor nieuwe mobiliteitsconcepten waarin de kloof tussen publiek en privé vervoer verdwijnt en waarin auto's, al dan niet elektrisch worden gedeeld.

Een eeuw geleden, in de begindagen van de auto (toen nog automobiel) legde de elektrische auto het af tegen de verbrandingsmotor. Een voertuig met beperkte actieradius en vrouwelijke uitstraling verloor de strijd van de stoere benzineauto waarmee de stadsman de vrije natuur in kon trekken. Een cowboy maar dan zonder paard en met pk's. Het gevolg is dat de infrastructuur voor de auto op fossiele brandstof zich over de wereld uitrolde. Vrijheid van deur tot deur. Maar ook een aanslag op veiligheid, grondstoffen en milieu, ontdekten we.

We zitten nu in een transitie naar een nieuw mobiliteitssysteem. De fossiele brandstofauto krijgt op de lange termijn een plek in de geschiedenisboeken naast de postkoets. Maar gezien de sterke culturele, politieke en economische worteling van de traditionele auto in onze maatschappij en dagelijkse bestaan wordt het nog een hele strijd en een complex transitiepad. Maar er is veel aan de hand. Anders dan in de jaren negentig van de vorige eeuw, toen er ook veel aandacht was voor elektrisch rijden, zijn er nu veel initiatieven van onderop, van burgers, bedrijven, lagere overheden en kennisinstellingen. Het lijkt het erop dat ook de autoproducenten en consumenten serieuze interesse hebben. Bovendien is het gevoel van urgentie groter, niet bij de overheid, maar wel in de maatschappij. En niet alleen in het Westen, maar juist ook in China en andere Aziatische landen. Misschien zijn zij het wel die het alternatieve mobiliteitssysteem ontwikkelen en moeten wij ons uiteindelijk aanpassen. 

Mijn aanbeveling aan iedereen die elektrisch vervoer wil promoten: zie de elektrische auto niet als alternatief voor de bestaande auto, maar als een nieuwe vorm van vervoer. Benadruk de specifieke aspecten van het elektrisch rijden: het stille rijden, de andere geur, het anders plannen van trips vanwege de beperkte actieradius, de  fun van het zo zuinig mogelijk rijden. Vorm een sociaal netwerk van elektrische autorijders die niet alleen als lobbyclub werkt maar ook een gemeenschap vormt voor uitwisseling van kennis en ervaring . Elektrisch rijden komt er alleen als gebruikers het zelf gaan promoten.

aapje
6 April 09:59
hoii
write a reaction >
name
e-mail
reaction
* all fields are required
Please insert below the digits and letters from the image on the right (to prevent automatic messaging)

This form is generated by FormHandler

This site is founded and managed by the KSI foundation in the Netherlands. It aims at a continuing discussion on topics addressed in the Routledge Sustainability Transitions book series. Discussions begin with blogs by editors & authors. Webeditor is Johan Schot. Guest bloggers are welcome. Contact us! read more>
webshop >

Transitions to Sustainable Development

by John Grin, Jan Rotmans, Johan Schot, in collaboration with Frank Geels and Derk Loorbach

This recent study, published by Routledge, presents and combines three perspectives on transitions to a sustainable society: complexity theory, inn

go to book page >